Güney Korede gençler üzerindeki toplumsal baskılara karşı direnişin ifadesi biçiminde ortaya çıkan ve hızla yükselen K-Pop, kültür endüstrisine dahil olduğu sürecin sonunda zamanla çeşitli olumsuz gelişmelerle anılmaya başlanmıştır. Bu anlamda K-Pop, kültürel anlamda hem bir ürün hem de ihtiyaçtır. Aynı zamanda bir toplum kesiminin sosyal mücadele aracı ve o kesimden birçok gencin tükendiği kıyıcı kapitalist bir endüstridir. Güney Kore kültürünün baskın iş ahlakına tavır biçiminde ve Seo Taiji & Boys (서태지와 아이들, Seo Taiji & Boys öncülüğünde şekillenen akım, toplumun gençler üzerindeki beklentilerini eleştiren bir protest müzik türüdür. Popülerleştikçe Güney Kore hükümetinin de dikkate çekmiştir. Pop kültürün egemen olduğu dönem, gençleri siyaset dışına itmiş ve kapitalist üretim sürecine dahil etmek için kullanmıştır. Aynı zamanda bu potansiyeli Asya’da üstün güç olabilme hedefiyle hükümet teşvikleri ile desteklemiştir. 1997 Asya Finansal Krizi’ni de fırsata çeviren G. Kore yönetimi, destekleriyle Kore Kültürel Ürünlerinin (Hallyu) küre sathında bir fırsata çevirmiştir. Ancak bu popülarite, Koreli şirketler arasında yoğun bir rekabeti de beraberinde getirmiştir. Söz konusu şirketler, stajyer ve idoller için çok katı kurallar ve uzun vadeli sözleşmelerin yaygınlaşmasına, idollerin şirketlere bağımlı olmalarına sebebiyet vererek bu ağır döngünün sürekliliğin sağlamışlardır. Zamanla buradaki adaletsizlikler medyada yer edindikçe K-Pop’a karşı bir önyargının da oluşmasına zemin hazırlamıştır. Bu çalışma, K-pop’un küresel yükselişini yalnızca bir başarı hikayesi olarak değil, aynı zamanda sektör içindeki eşitsizlikler ve baskıcı uygulamalar bağlamında da ele alarak çok katmanlı bir analiz sunmayı hedeflemiştir. Literatür tarama yöntemi ile yapılan bu çalışmada elde edilen bulgular ışığında denilebilir ki: Hallyu, popüler kültür endüstrisinin Asyatik versiyonu olarak dönemin ruhuna uygun bir işleyiş ile gençliği kapitalist sömürü nesnesi haline getiriştir.
K-Pop, which emerged as an expression of resistance against social pressures on young people in South Korea and has been rising rapidly, has started to be remembered with various negative developments over time at the end of the process in which it became involved in the culture industry. In this sense, K-Pop, as a cultural product, is both a cultural need, a means of social struggle of a segment of society, and again a destructive capitalist industry in which many young people from that segment are exhausted. Formed in the form of attitude to the dominant work ethic of South Korean culture and under the leadership of Seo Taiji & Boys, the current is a musical genre that criticizes society's expectations of young people. As it became popular, it also attracted attention from the South Korean government. At a time when pop culture dominated, South Korea was supported by government incentives to channel young people out of politics and at the same time to participate in the capital production process, with the goal of becoming a superior power in Asia with this potential. This government, which also turned the 1997 Asian Financial Crisis into an opportunity, increased the global recognition of Korean Cultural Products (Hallyu) with its support. However, this popularity has also brought intense competition between Korean companies. Dec. The companies in question have ensured the continuity of this heavy cycle by causing very strict rules and long-term contracts for interns and idols to become widespread, and idols to become dependent on companies. Over time, as the injustices here gained media coverage, it also prepared the ground for the formation of a prejudice against K-Pop. This study aims to provide a multi-layered analysis by considering the global rise of K-pop not only as a success story, but also in the context of inequalities and oppressive practices within the industry.
By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.
